خانه / بایگانی برچسب: سروده های معینی کرمانشاهی

بایگانی برچسب: سروده های معینی کرمانشاهی

سر درون سینه بردم تا بـبینم خویش را

سر درون سینه بردم تا بـبینم خویش را

ســــر درون ســـــینه بـــــردم تــــــــا بـبینـــــم خویــــــش را طـعــــــــمه دنـــدان گـــــــرگ آز دیـــــــدم میـــــــــــــش را هرکـــه از این خوان هستی جرعه نوش غفلت است آخـــرش چـــون مــــن بجـــــان باید خریدن نیش را پــــرتـــــوی در راهـــــم …

ادامه نوشته »

من نگويم كه بدرد دل من گوش كنيد

من نگويم كه بدرد دل من گوش كنيد

من نگويم ، كه بدرد دل من گوش كنيد بهتـــر آنست كــــه اين قصه فراموش كنيد عـــاشــقان را بگــــذاريــــــد بنالنـــد هـمـــــه مصلحت نيســــت ، كه اين زمزمه خاموش كنيد بعــــد مـــن ســـوگ مگـــيريد ، نيــــــرزد …

ادامه نوشته »

من چه گويم كه راز دل من پی ببريد

من چه گويم كه راز دل من پی ببريد

مــــن چـه گـــــويم كـــــه راز دل مــــن پــــــــــی ببريد ره بســـــر منــــزل شــــوريده دلان كــــــــــي ببريد ســـــــاز آن ســــــوز نــــــدارد بنـــــالد بــــا مـــــــا بهــــر تسكــــين دل ســـوختگـــــان ، ني ببريد هر كجا محفل گرمي است …

ادامه نوشته »

ميگريم و می خندم ديوانه چنين بايد

ميگريم و می خندم ديوانه چنين بايد

ميگريم و مـي خندم ديوانه چنين بايد ميــوزم وميسازم پـــــروانـــــه چنين بايد مي كوبم ومــــي رقصم مـي نالم وميخوانم در بـــزم جهــــان شـــــور مســـتانه چنيآن بايد مــــن اين همـــــــه شيدايــي دارم ز لـــب جامي در …

ادامه نوشته »

از ندامت سوختم يا رب گناهم را ببخش

از ندامت سوختم يا رب گناهم را ببخش

از نـــدامــــت ســــوختــــم ، يا رب گــــناهـــــم را ببخــــش مـــو سپيـــد از غـــــم شـــدم،روي سياهــــم را ببخــش ظلـــم را نشناختــــم ، ظالــــم ندانستم كـــه كــيست گـــوشه چشــــمي باز كـــردم ،اشتباهـــم را ببخش ابر رحــــمت را …

ادامه نوشته »

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است

بحث ایمان دگر و جوهر ایمان دگر است جامــــه پاکـــی دگــر وپاکی دامان دگر است کــــس ندیدیم کـــــه انکــــار کــــــــند وجدان را حــــرف وجــــــدان دگـــر و گوهر وجدان دگـر است کــــس دهـــان را به ثناگـــــویی …

ادامه نوشته »

سايه بی ادبی خيمه چو زد بر سـر ما

سايه بی ادبی خيمه چو زد بر سـر ما

ســــايـــه بی ادبـــــی خيمـــــــــه چو زد بر سـر مـــــا خــارهــــا رســـت ز گــــلـــــزار ادب پـــــــــرور مــــــا دلــــقكان تكـــــيه چــــــو بر مسند ساقي بزدند پــــر شـــــد از بـاده آلـوده به سم ساغر مــا بسكه با صورت …

ادامه نوشته »

ندارم چشم من تاب نگاه صحنه سازيها

ندارم چشم من تاب نگاه صحنه سازيها

نــــــدارم چشــــــم من تاب نگــــاه صحـــنه سازيهــــا من يكـرنگ بيزارم از اين نيـــرنگ بازيها زرنگـــی نارفيقــــــا نيست اين چون باز شد دستت رفيقــان را زپا افكـــندن و گـــردن فرازيها تو چون كركس، به مشتی استخوان …

ادامه نوشته »