خانه / چکیده اشعار شاعران / اون که هر چی ابر دنیاس – اردلان سرفراز

اون که هر چی ابر دنیاس – اردلان سرفراز

شعر زیبای اون منم

اون که هر چی ابر دنیاس شعری از اردلان سرفراز

اون که هر چی ابر دنیاس - اردلان سرفراز

اون که هر چی ابر دنیاس . خونه داره تو چشاش

اون که ناچاره بخنده . اما گریه س خنده هاش

اون که تو شهرش غریبه . با یه عالم آشنا

هیچ کدوم باور نکردن . غربت تلخ صداش

اون منم . اون منم . اون منم

بغضمو تو گلوم می شکنم

دیروز من . مثل امروز . مثل فرداس

هر روز دستام . سرد و تنهاس

دیروز . امروز . فردا

خیلی سخته . این تنهایی . بی فردایی

تنها موندن . تنها خوندن

تنها . تنها . تنها

اون که خیلی قصه داره . رو لبای بی صداش

مونده فریادش تو سینه . در نمی آد از لباش

قد یه دنیا کتابه . با یه عالم گفتنی

هر کدوم از غصه هاشون . هر کدوم از قصه هاش

اون منم . اون منم . اون منم

بغضمو تو گلوم می شکنم

اون که هر چی ابر دنیاس – اردلان سرفراز

برچسب ها :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 − 5 =