ای شده چون سنگ سیاهی صبور

روشنی
ای شده چون سنگ سیاهی صبور
پیش دروغ همه لبخندها
بسته چو تاریکی جاویدگر
خانه به روی همه سوگندها
من ز تو باور نکنم ، این تویی ؟
دوش چه دیدی ، چه
شنیدی ، به خواب ؟
بر تو ، دلا ! فرخ و فرخنده باد
دولت این لرزش و این اضطراب
زنده تر از این تپش گرم تو
عشق ندیده ست و نبیند دگر
پاکتر از آه تو پروانه ای
بر گل یادی ننشیند دگر
مهـــدی اخــوان ثالــــث

برچسب ها :

همچنین ببینید

خدايا پر از كينه شد سينه ام

خدايا پر از كينه شد سينه ام

گزارش خدايا پر از كينه شد سينه ام چو شب رنگ درد و دريغا گرفت …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

2 + 20 =