بُده بُدبُد چه اميدي چه ايماني

آواز كرك
بُده… بُدبُد … چه اميدي
چه ايماني
كرك جان
خوب مي خواني
من اين آواز پاكت را درين غمگين خراب آباد
چو بوي بالهاي سوخته ت پرواز خواهم داد
گرت دستي دهد با خويش در دنجي فراهم باش
بخوان آواز تلخت را ، ولكن دل به غم مسپار
كرك جان ! بنده ي دم باش
بُده… بُد بُد راه هر پيك و پيغام خبر بسته ست
ته تنها بال و پر ، بال نظر بسته ست
قفس تنگ است و در بسته ست
كرك جان ! راست گفتي ، خوب خواندي ، ناز آوازت
من اين آواز تلخت را بده … بد بد … دروغين بود هم لبخند و هم سوگند
دروغين است هر سوگند و هر لبخند
و حتي دلنشين آواز جفت تشنه ي پيوند
من اين غمگين سرودت را
هم آواز پرستوهاي آه خويشتن پرواز خواهم داد
به شهر آواز خواهم داد
بُده … بُدبُد … چه پيوندي چه پيماني
كرك جان! خوب مي خواني
خوشا با خود نشستن، نرم نرمك اشكي افشاندن
زدن پيمانه‌اي دور از گرانان هر شبي كنج شبستاني
مهـــدی اخــوان ثالــــث

برچسب ها :

همچنین ببینید

بخز در لاكت اي حيوان كه سرما

بخز در لاكت اي حيوان كه سرما

پند بخز در لاكت اي حيوان كه سرما نهاني دستش اندر دست مرگ است مبادا …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

پنج × پنج =