مردی که آمد از فلق سرخ

” ای پریشانی “
مردی که آمد از فلق سرخ
در این دم آرام خواب رفته
پریشان شد
ویران
و باد پرکند
بوی تنش را
میان خزر
ای سبز گونه ردای شمالی ام
جنگل
اینک کدام باد
بوی تنش را
می آرد از میانه ی انبوه گیسوان پریشانت
که شهر به گونه ی ما
در خون سرخ نشسته است ؟
آه ای دو چشم فروزان
در رود مهربان کلامت
جاری ست هزاران هزار پرنده
بی تو کبوتریم بی پر پرواز
خســــرو گل ســـرخـــی

برچسب ها :

همچنین ببینید

پشت پنجره ام را کوبید گفتم که هستی

پشت پنجره ام را کوبید گفتم که هستی

” پرنده و طناب “ پشت پنجره ام را کوبید گفتم که هستی گفت : …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

18 + پانزده =