در اتاق تاريک وقتي سيگارم را روشن مي کردم

در اتاق تاريک
وقتي سيگارم را روشن مي کردم
به شعله کبريت خيره ماندم
و اين شعر
در ذهنم شکل گرفت
تاريکي را نمي شود به آتش کشيد
بايد تاريکي را روشن کرد
رســـول يــونان

برچسب ها :

همچنین ببینید

آدم ها مي گذرند آدم ها از چشم هايم مي گذرند

آدم ها مي گذرند آدم ها از چشم هايم مي گذرند

آدم ها مي گذرند آدم ها از چشم هايم مي گذرند و سايه ي يکايکشان …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.