خانه / چکیده اشعار شاعران / شتاب مکن که ابر بر خانه ات ببارد

شتاب مکن که ابر بر خانه ات ببارد

شتاب مکن
که ابر بر خانه ات ببارد
و عشق
در تکه ای نان گم شود
هرگز نتوان
آدمی را به خانه آورد
آدمی در سقوط کلمات
سقوط می کند
و هنگام که از زمین برخیزد
کلمات نارس را
به عابران تعارف می کند
آدمی را توانایی
عشق نیست
در عشق می شکند و می میرد
احمــــد رضــا احمــــدی

درباره ی ♅ غریب ♅

شاعـــران وارث آب و خـــرد و روشنـــی اند

همچنین ببینید

من بسیار گریسته ام

من بسیار گریسته ام هنگامی که آسمان ابری است مرا نیت آن است که از …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − 2 =