خانه / چکیده اشعار شاعران / شتاب مکن که ابر بر خانه ات ببارد

شتاب مکن که ابر بر خانه ات ببارد

شتاب مکن
که ابر بر خانه ات ببارد
و عشق
در تکه ای نان گم شود
هرگز نتوان
آدمی را به خانه آورد
آدمی در سقوط کلمات
سقوط می کند
و هنگام که از زمین برخیزد
کلمات نارس را
به عابران تعارف می کند
آدمی را توانایی
عشق نیست
در عشق می شکند و می میرد
احمــــد رضــا احمــــدی

درباره ی ♅ غریب ♅

شاعـــران وارث آب و خـــرد و روشنـــی اند

همچنین ببینید

اگر نمی خواهی بر تیره بختی من گواهی دهی

اگر نمی خواهی بر تیره بختی من گواهی دهی

اگر نمی خواهی بر تیره بختی من گواهی دهی خواهش دارم روبه روی من نمان، …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

7 − 3 =