شتاب مكن كه ابر بر خانه ات ببارد

شتاب مكن
كه ابر بر خانه ات ببارد
و عشق
در تكه ای نان گم شود
هرگز نتوان
آدمی را به خانه آورد
آدمی در سقوط كلمات
سقوط می كند
و هنگام كه از زمین برخیزد
كلمات نارس را
به عابران تعارف می كند
آدمی را توانایی
عشق نیست
در عشق می شكند و می میرد
احمــــد رضــا احمــــدی

برچسب ها :

همچنین ببینید

آینه را به تنهایی دوست نداشتم

آینه را به تنهایی دوست نداشتم

آینه را به تنهایی دوست نداشتم آینه را در آینه دوست داشتم گفته بودند: عمر …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

سه + 16 =