چندی است تند می گذریم از کنار هم

چندی است تند ، می گذریم از کنار هم
ظاهر خموش و سرد و نهان بیقرار هم
رخسار خود به سیلی می سرخ کرده ایم
چون لاله ایم هر دو بدل داغدار هم
او را غرور حسن و مرا طبع سربلند
دیری است وا گذاشته در انتظار هم
چشم من و تو راز نهان فاش می کند
تا کی نهان کنیم غم آشکار هم
ای کاش آن کسان که بهشت آرزو کنند
عاشق شوند و با مه خود گفتگو کنند
عمــاد خــراسانـــی

برچسب ها :

همچنین ببینید

برخیز تا پناه به میخانه ای بریم

برخیز تا پناه به میخانه ای بریم

برخیز تا پناه به میخانه ای بریم دست ز عمر شسته به پیمانه ای بریم …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شانزده + 2 =