تـا بازگشت ما همه باشد به سوی تـو

تـا بازگـــشت مــا همـــه باشـــد به سوی تـو
مــا ، از تـویـیــــم و ، آیـــــنه پـــــرداز روی تـــو
خرم دمــی کــه چون پر کاهی ، به دست باد
زیــن خاکــــدان تیـــره ، در افتـــم به کــوی تو
از چشـــم ســـر ، نهانی و بـر چشم ِ دل عیان
بیـچـــاره کـــوردل ، کـــه کــــند جستجوی تو !
از ماست هر بدی که بدین عقل چاره ساز
لــب تشنـــه ایم و بـاده ی مـــا ، در سبوی تو
انــدیشه گـرم حیرت و عشق ، اوفتاده مست
زان حلقـــه هــای زلـــف خوش نافه بوی تو
هر زاد و مرگ ما ، همه تا بود دیگری است
ریگـــی بــه جـــا نمانده و نماند ، بــه جوی تو
بس خلـــیل پادشـــاه و گـــــدا ، کز زمانه رفت
تا در زمـــانه تـــازه شــــود ، گـــفتگـــوی تو
فــریــدون توللـــی

برچسب ها : , , ,

همچنین ببینید

در غــــزل هــر واژه را از گفـــت مردم راه نیست

در غــــزل هــر واژه را از گفـــت مردم راه نیست

در غــــزل ، هــر واژه را از ” گفـــت مردم ” راه نیست هـــر کــــه …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − 14 =