گـرانبار شد گـوشـم از پندهــا

گـــرانبار شـــد ، گـــوشــم از پـندهــــــا
بــــرآنم ، کــــــه تا بُگــــسلم بَنــدهـــــا
هر آن دل که شد بسته ی دام عشق
رهـــــایـــی نـیـــابــد بـــه تـــرفنــدهـــــا
پـرســــتنده ام بـر تـو ، ای خـانــه سوز
کــــجا تـرســـم ، از شـــرم پیـوند هــا
ز تنهـــــایـیـــم ، بــاغ دل تیــــره بــــود
تـو جــــانش دمـــیده بـــه لبخند ها
مــــرا بنـدگــــی بیــن و در ســـایه گـیر
کـــه شرط است ، لطف از خداوندهــــا
تـــو نور ِ دلــــی ، ای فــــروزنده بخـــت
کـــه بـــازت نجــــویــــم هــمانــندهــــا
خوش آندم ،که افشانمت جان به پای
چـــو بر گـــــونــه ی آذر ، اســـپند هــا
فــریــدون توللـــی

برچسب ها : , , ,

همچنین ببینید

چـون در شب سـرد و تیره بارد

چـون در شب سـرد و تیره بارد

چـون در شب سـرد و تیره بارد آن ابــــر ســـیه ز آســـــمان ها در گوش …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دوازده + دوازده =