گـرانبار شد گـوشـم از پندهــا

گـــرانبار شـــد ، گـــوشــم از پـندهــــــا
بــــرآنم ، کــــــه تا بُگــــسلم بَنــدهـــــا
هر آن دل که شد بسته ی دام عشق
رهـــــایـــی نـیـــابــد بـــه تـــرفنــدهـــــا
پـرســــتنده ام بـر تـو ، ای خـانــه سوز
کــــجا تـرســـم ، از شـــرم پیـوند هــا
ز تنهـــــایـیـــم ، بــاغ دل تیــــره بــــود
تـو جــــانش دمـــیده بـــه لبخند ها
مــــرا بنـدگــــی بیــن و در ســـایه گـیر
کـــه شرط است ، لطف از خداوندهــــا
تـــو نور ِ دلــــی ، ای فــــروزنده بخـــت
کـــه بـــازت نجــــویــــم هــمانــندهــــا
خوش آندم ،که افشانمت جان به پای
چـــو بر گـــــونــه ی آذر ، اســـپند هــا
فــریــدون توللـــی

برچسب ها : , , ,

همچنین ببینید

خـــون مـــی‌خـورم چـو غـنـچــه کــه جــز بــاد

خـــون مـــی‌خـورم چـو غـنـچــه کــه جــز بــاد

خـــون مـــی‌خـورم چـو غـنـچــه کــه جــز بــاد در ایــــن زمـانـه مـحـــــرم پـیــغــام راز نیست آواره‌گــــــــــــرد …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

5 + 1 =