خانه / چکیده اشعار شاعران / سر درون سینه بردم تا بـبینم خویش را

سر درون سینه بردم تا بـبینم خویش را

ســــر درون ســـــینه بـــــردم تــــــــا بـبینـــــم خویــــــش را
طـعــــــــمه دنـــدان گـــــــرگ آز دیـــــــدم میـــــــــــــش را
هرکـــه از این خوان هستی جرعه نوش غفلت است
آخـــرش چـــون مــــن بجـــــان باید خریدن نیش را
پــــرتـــــوی در راهـــــم افکــــن، ای چراغ عافیت
تـــــا بجویــــــــم مقصـــــد افتـاده اندر پیش را
عمر سودا نیست، ای سوداگران خود پرست
بیشـتر جــــــو، بیشتــــر دارد زیـــان بیـــــش را
جــــان بـــــدر بـــرد آنکه سودای جهانداری نداشت
ای جـــــوان کـــــن گــــوش پنــــــد پیر خیر اندیش را
گـــــر ســــری آزاده میــــخواهـــی رهــــا کــــن زور و زر
ایــن تعلقهـــاست کــــافزون مــــی کــــند تشــــویش را
معینـــی کرمانشـــاهــی

برچسب ها : , , ,

همچنین ببینید

من چه گويم كه راز دل من پی ببريد

من چه گويم كه راز دل من پی ببريد

مــــن چـه گـــــويم كـــــه راز دل مــــن پــــــــــی ببريد ره بســـــر منــــزل شــــوريده دلان كــــــــــي …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

چهار × سه =