كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی – سهراب سپهری

كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی

شعر زیبای كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی – سهراب سپهری

كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی - سهراب سپهری

كوهساران مرا پر كن ای طنین فراموشی

نفرین به زیبایی آب تاریك خروشان كه هست مرا فرو پیچد و برد

تو ناگهان زیبا هستی اندامت گردابی است

موج تو اقلیم مرا گرفت

ترا یافتم اسمان ها را پی بردم

ترا یافتم درها را گشودم شاخه ها را خواندم

افتاده باد آن برگ كه به آهنگ وزش هایت نلرزد

مژگان تو لرزید رویا درهم شد

تپیدی : شیره گل بگردش آمد

بیدار شدی : جهان سر بر داشت جوی از جا جهید

براه افتادی : سیم

جاده غرق نوا شد

در كف تست رشته دگرگونی

از بیم زیبایی می گریزم و چه بیهوده : فضا را گرفتهای

یادت جهان را پر غم می كند و فراموشی كیمیاست

در غم گداختم ای بزرگ ای تابان

سر بر زن شب زیست را در هم ریز ستاره دیگر خاك

جلوه ای ای برون از دید

از بیكران تو می ترسم ای

دوست موج نوازشی

آوار آفتاب – سهراب سپهری

برچسب ها :

همچنین ببینید

در نهفته ترین باغ ها دستم میوه چید – سهراب سپهری

در نهفته ترین باغ ها دستم میوه چید – سهراب سپهری

در نهفته ترین باغ ها دستم میوه چید شعر زیبای در نهفته ترین باغ ها …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

11 + 5 =