دنیا که از او دل اسیران ریش است

دنیا که از او دل اسیران ریش است
پامال غمش ، توانگر و درویش است
نیشش ، همه جانگزاتر از شربت مرگ
نوشش ، چو نکو نگه کنی ، هم نیش است
شیـــخ بهـــایـــی
تا منزل آدمی سرای دنیاست
کارش همه جرم و کار حق ، لطف و عطاست
خوش باش که آن سرا چنین خواهد بود
سالی که نکوست ، از بهارش پیداست
شیـــخ بهـــایـــی

برچسب ها : , ,

همچنین ببینید

آن حرف که از دلت غمی بگشاید

آن حرف که از دلت غمی بگشاید

آن حرف که از دلت غمی بگشاید در صحبت دل شکستگان می باید هر شیشه …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

14 − 3 =