گیاه وحشی کوهم نه لاله ی گلدان

گیاه وحشی کوهم نه لاله ی گلدان
مرا به بزم خوشی های خود سرانه مبر
به سردی خشن سنگ خو گرفته دلم
مرا به خانه مبر زادگاه من کوه است
ز زیر سنگی یک روز سر زدم بیرون
به زیر سنگی یک روز می شوم مدفون
سرشت سنگی من آشیان اندوه است
جدا ز یار و دیار دلم نمی خندد
ز من طراوت و شادی و رنگ و بوی مخواه
گیاه وحشی کوهم در انتظار بهار
مرا نوازش و گرمی به گریه می آرد
مرا گریه میار
ژالــه اصفهــــانـــی

برچسب ها : , ,

همچنین ببینید

پیراهن کبود پر از عطر خوش را

پیراهن کبود پر از عطر خوش را

پیراهن کبود پر از عطر خوش را برداشتم که باز بپوشم پی بهار دیدم ستاره …

کامنت لطفا نظـــر خود را درباره این صفحه در بخش کـــامــنت بیان کنید کامنت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

4 + سه =