خانه / هادس خدای دنیای مردگان و زیر زمین

هادس خدای دنیای مردگان و زیر زمین

هادس خدا و الهه دنیای مردگان و زیر زمین

درباره هادس خدای دنیای مردگان

هادس

هادس الهه دنیای مردگان و زیر زمین فرمانروای مردگان و جهان زیرزمینی هادس . نام فرمانروای مردگان و دنیای زیرین و همچنین نام خود دنیای زیرین است به همین دلیل دو کهن الگو به نام های هادس وجود دارد یکی کهن الگوی شخصیتی به نام هادس و دیگری کهن الگوی قلمروی به این نام او در جهان زیرین . در قلمرو مرگ حکومت می کرد رومیان او را با نام پلوتو می شناسند در اسطوره یونانی . هادس دومین فرزند کرونوس و هرا و برادر بزرگتر زئوس و پوزیدون پس از تولد توسط پدرش کرونوس بلعیده شد زیرا کرونوس می ترسید پسرش او را از اریکه قدرت پایین بیندازدبعدها به همراه سایر خواهران و برادرانش . توسط زئوس نجات می یابد سپس زئوس . پوزیدون و هادس متحد شده و پدرشان را شکست می دهند پس از آن قرعه کشی کرده و جهان را بین خود تقسیم می کنند که سهم هادس از این تقسیم بندی . بدترین سهم یعنی دنیای زیرین بود هادس فرزندی نداشت . او بیشتر زندگیش را در دنیای زیرین و به شکل نامرئی گذراند و به ندرت قلمرو سرد و نمناک و تاریک خود را ترک می کرد و به المپ یا به سطح زمین می آمد هادس در تمام زندگی خود دو بار از دنیای زیرین خارج شده است یک بار زمانی که زخمی شده بود و مجبور شد برای درمان به المپ برود و مرتبه دوم هنگامی بود که می خواست پرسفون را برباید هادس ثروت بی شماری داشت . اما منزوی و گوشه گیر بود هادس به دلیل شخصیت سیاه . تاریک . مجهول و ناشناخته ای که داشت محبوب خدایان و انسانها نبود او خدایی سنگدل و بی رحم . سختگیر و غیرقابل انعطاف و در عین حال رعایت کننده مساوات بود و همه را به طور یکسان درنظر گرفته و با آنها رفتار می نمود از آنجایی که رعایای هادس را مردگان تشکیل می دادند او به کسانی که موجب افزایش جمعیت سرزمینش می شدند بسیار علاقه داشت او اجازه ورود روح های جدید به دنیای مردگان را می داد اما به هیچ کس اجازه خروج نمی داد هادس به دقت از آنهایی که به حوزه و قلمرو وی وارد می شدند محافظت می کرد و تلاش آنها برای فرار از مرگ . بیهوده و واهی بود زیرا تنها مردگان می توانند وارد قلمرو شوند که هیچگاه برنمی گردند هادس شبح مانند بود . شبیه سایه می نمود و یونانیان ترجیح می دادند که در مورد وی خیلی صحبت نکنندهادس هم مانند زئوس و پوزیدون به شکل مردی بالغ با ریشی بلند تصویر شده است معمولاً به صورت مردی ریشو با لبانی مهر و موم شده و بسته خشک و تاریک و بی رحم و سختگیر با دستانی که از شانه سیاه است با تاجی بافته شده بر سر و یک کلید و عصای سلطنتی در دست تصویر شده است او بر روی تختی ساخته شده از درخت آبنوس می نشست و یک عصای سلطنتی و یا بوق و کرنای فراوانی را با خود حمل می کرد او همچنین دارای یک کلاه بود که می توانست به وسیله آن نامرئی شود اسبهایی سیاه داشت و یک سگ سه سر که نگهبان در ورودی دنیای زیر زمین بود و در پایین تخت هادس می نشست او وقتی برای آمدن به جهان بالا . جهان زیرین را ترک می کرد کلاه نامرئی را بر سر می گذاشت اگرچه یونانیان باستان هادس را خدایی بی رحم . سرد . خشمگین وهم آلود و هراس انگیز می دانسته اند . هرگز او را پلید و اهریمن صفت به شمار نیاورده اند از او به خاطر مرگ می ترسیده اند و به خاطر معادن و گیاهان که از جهان زیر زمین به دست می آیند به او احترام می گذاشتند جهان زیر زمین را شاخ فراوانی نیز لقب داده اند هادس به دلیل حکومت بر جهان زیر زمین هم صاحب معادن زیرزمینی بود و هم خدای ثروت به شمار می رفت هنگام تجسم هادس به عنوان فروانروای ثروت او را با یک شاخ بز نیز تصویر کرده اند

توضیحات جامع تر درباره هادس خدای سرزمین مردگان و زیر زمین

در اساطیر یونانی . فرمانروای مردگان و جهان زیرزمینی . پسر بزرگ تیتان کرونوس و رئا است.
او . در قرعه کشی با برادرانش . بدترین سهم را برنده شد و آن جهان زیرین یا دنیای مردگان بود . در صورتی که برادرانش زئوس و پوزئیدون به ترتیب آسمان و دریا نصیبشان شد. از آنجایی که رعایای هادس را مردگان تشکیل می دادند . او به کسانی که موجب افزایش جمعیت سرزمینش می شدند بسیار علاقه داشت. مانند ارینی ها یا خشم و ناامیدی . که کارشان تعقیب گناهکاران و سوق دادن آن ها به سمت خودکشی بود.
هادس به دلیل حکومت بر زیرزمین . صاحب معادن زیرزمینی هم بود و خدای ثروت هم به شمار می رفت. او پرسفونه . دختر زئوس و دمتر را از دنیای آسمان ربوده و به جهان زیرین آورده بود و به همراه او بر دنیای زیر زمین فرمانروایی می کردند . اما زئوس به او فرمان داد تا پرسفونه را برای از بین بردن بی قراری مادر خود دمتر آزاد کند. دمتر چون از ماجرا آگاه می شود . به قدری خشمگین شده که جلو رویش غلات را می گیرد. پس خشکسالی جهان را فرا می گیرد. هادس ناگزیر به بازگرداندن دختر رضایت می دهد . اما قبل از اینکه آنجا را ترک کند . هادس به او چند دانه انار می خوراند. پرسفونه نمی داند که این عمل باعث می شود که او برای ابد در جهان زیرزمینی بماند. اما زئوس از در مصالحه برمی آید: پرسفونه دو سوم هر سال ( بهار و تابستان ) را پیش مادرش در المپ و یک سوم سال ( زمستان ) را با هادس به سر می برد. هادس به عنوان پادشاه جهان مردگان به شمار می رفت . و در کنار تاناتوس ایزد مرگ نیز بود. او بر روی تختی ساخته شده از درخت آبنوس می نشست و یک عصای سلطنتی با خود حمل می کرد. هادس همچنین دارای یک کلاه خود بود که سیکلوپ ها به او داده بودند و می توانست به وسیله آن ناپدید شود. او سگی سه سر به نام سربروس داشت که نگهبان در ورودی دنیای زیرزمینی بود . او اجازه ورود به روح های جدید به دنیای مردگان را می داد اما به هیچ کس اجازه خروج نمی داد.

فرمانروای جهان زیرزمینی

زندگی پس از مرگ . موضوع مهمی در اساطیر یونانی است. فراسوی قبر با توده هیزم مخصوص آتش زدن جسد . سرزمین اشباح یا جهان زیرزمینی است. فرمانروای آن هادس است که نامش به قلمرو تاریک او نیز منتسب است. چون جهان تاریک زیرزمین در تقابل با جهان روشن و بهشتی المپ قرار داشت . در بیشتر مواقع . هادس را ایزدی المپ نشین نمی دانستند . و ملازمان او هرگز به ضیافت شام در کاخ زئوس دعوت نمی شدند.
هرمس . ایزد پیام آور . ارواح مردگان را به غارهای تاریک . دراز و پیچ در پیچ . و گذرگاه های زیرزمینی می برد و به پنج رودخانه می رساند. نخست شارون بایست آن ها را از رود سیاه استیکس ( نفرت ) بگذراند و به دروازه های هادس برساند که سربروس . سگ شکاری سه سر نگهبانش بود. سپس باید از چهار رود بعدی می گذشتند: آخرون سیاه . فلگتون ( آتش ) . کوکوتوس اشک آلود و لته ( فراموشی ) . اگر روح صاحب پولی بود ( که در دهان جسد می گذاشتند ) تا به شارون بپردازد . می توانست تا صدروز در نقطه دوردستی از رود استیکس پرسه زند.
ارواح مردگان وقتی از پنج رود دوزخی می گذرند . باید از جلوی سه دادور سختگیر عبور کنند: مینوس . رادامانتوس و ایاکوس . که در جریمه کردن ارواح و تعیین سرنوشت آن ها . به هادس کمک می کنند. قهرمانان استثنایی می توانند از کشتزارهای الیزی . معروف به جزایر متبرک . در نقطه دوردستی از دریاهای غرب بگذرند و در آنجا شادمانی حیات را بدون هیچ خاطره ای از گناهان . از سر گیرند. برای آنان که چندان بدکارند که به پادافراهی ازلی گرفتار می آیند . شکنجه های خاصی در تاریک ترین مناطق اربوس و تارتاروس هست که در آنجا نمی توانند هیچ چیزی را از یاد ببرند و تا ابد به یاد گناهان خویش اند. شاه تانتالوس که شیره و مائده ایزدان را دزدیده بود . به چنین عاقبتی دچار شد . مجازات او این بود که خوراک و نوشاب را که همیشه دور از دسترس او بود . بیابد ( از این رو . واژه « Tantalise » : آزار کردن . امید واهی دادن . از نام تانتالوس گرفته شده است ) . آن ها که شرارت ورزیده اند نیز به سه تن از ایزدان خشم ( ارینی های ) بی رحم سپرده می شدند تا شکنجه شوند. برای مردگان عادی که نه کار نیک ورزیدند و نه کار شر . سرنوشت غمبارشان این است که برای ابد در ظلمت سایه وش به سر برند. گاهی شاید چشم شان به بوستان شگفت آور پرسفون بیفتد که خشخاش های بی شکوفه . بستر پژمرده گیاهان باتلاقی و انگورهای سبزی داشت که به نوشیدنی مرگبار بدل می شدند.

سفر در هادس

بسیاری از پهلوانان اساطیر یونانی به دنیای زیرزمین فرستاده شدند تا از سایه ها سؤال بپرسند یا اینکه سعی کنند آن ها را آزاد کنند. گرچه هادس به هیچ کس اجازه خارج شدن از قلمرو خود را نمی داد . فقط در چندین مورد استثناء او اجازه خروج داده بود که می توان از این قبیل به اورفئوس که خواستار بازگشت عشق خود ائورودیکه از دنیای زیر زمین بود و هراکلس که سربروس را برای مدتی برروی سطح زمین آورد که آخرین خوان او به حساب می آمد . اشاره کرد. داستان هراکلس از جایی آغاز می شود که هرمس او را به غاری نزدیک اسپارت می برد. او از آنجا به هادس فرود می آید . از کنار ایزدان خشم و سرنوشت می گذرد و در پایان به کاخ ظلمانی شاه هادس و ملکه پرسفون می رسد. هادس . سربروس را به هراکلس می سپارد تا ببیند آیا می تواند با دست های خالی بر او چیره شود یا نه. هراکلس پیروز می شود . اما وقتی مأموریت خود را به پایان می برد . سگ را به هادس بازمی گرداند.
اورفئوس . بزرگ ترین آوازخوان . در مرگ همسر محبوبش ائورودیکه . به اندوه تلخی دچار می شود. پس با چنگ خود به جهان زیرین می شتابد و هادس را قانع می کند که به او اجازه دهد همسرش را به زمین بازگرداند. هادس موافقت می کند . اما یک شرط می گذارد: اورفئوس وقتی همسرش را بیرون می کشد . نباید به پشت سرش نگاه کند. او به هنگام خروج . با اندوه نگاهش را به ائورودیکه برمی گرداند و ائورودیکه ناگزیر برای ابد به هادس بر می گردد. اورفئوس غرقه در اندوه . دیگر هرگز به ازدواج مجدد تن نمی دهد و سرانجام توسط گروهی زنان تعقیب گر به نام مایندادس ها کشته و تکه تکه می شود. با وجود این . حتی پس از مرگ اورفئوس . دهان و چنگ او همچنان به خواندن و نواختن ادامه می دهند.

هادس

Ἁιδης Ἁδης

Hades

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دو × 1 =